Formy uczenia się
Wszak wiadomo, iż uznaje się dość powszechnie jako osobną formę uczenia się uczenie się przez naśladownictwo i że niektórzy autorzy wyznaczają tej formie uczenia się w procesie wychowawczym bardzo dużą rolę. Analogicznie przedstawia się sytuacja w odniesieniu do rzekomego instynktu gry czy zabawy. Istnieje przecież znana teoria Groosa, która widzi w zabawach ćwiczenie przygotowujące człowieka czy zwierzę do poważnych zadań życiowych. I tu więc instynkt byłby punktem wyjścia procesów uczenia się. Związek instynktów z uczeniem się polegałby - według poglądu szeregu autorów - także na tym, że instynkt dostarcza nie tylko siły popędowej, lecz także pewnego gotowego repertuaru form zachowania się, który później może być korygowany i modyfikowany czy też rozwijany w procesie uczenia się. Tak np. instynkt odżywiania dostarcza siły popędowej skłaniającej do szukania, chwytania i przyjmowania pokarmów, a wychowanie "cywilizuje" owe czynności instynktowe, nadając im formę wymaganą w obrębie danej kultury (picie z kubka czy szklanki, posługiwanie się łyżką i widelcem itp.).
przeprowadzki kraków szkoły językowe wrocław polskie gwiazdy